Ayaklar, sizi yeryüzüne bağlayan yapıdır.

Ayak arkı, son derece dayanıklı birçok kas tabakasından oluşur. Ayak parmakları yayılmak ve kavramak için tasarlanmıştır.

İnsan vücudundaki en kalın deri tabakası ayak tabanındadır. Bu anatomik olarak son derece mantıklıdır; çünkü ayaklar tüm vücut ağırlığını taşır ve denge sağlar.

Ayaklar, maruz kaldıkları uyarılardan sürekli geri bildirim verir. Ayak tabanında, ellerimizdeki kadar duyu reseptörü bulunur.

Ayak ile zemin arasına kalın bir köpük tabaka koyduğunuzda bu geri bildirim ciddi şekilde azalır. Aynı durum ayak kasları için de geçerlidir.

Ayakta üç ana ark bulunur: medial (iç), lateral (dış) ve transvers ark. Hepsi birlikte çalışır.

Doğal çalışan bir ayakta parmaklar, ayağın en geniş kısmıdır.

Pek çok insanda bu yapı bozulmuştur; bunyonlar ve üst üste binen parmaklar bunun sonucudur.

Ayakkabılar ayaklarınızı şekillendirir.

Tasarım spor ayakkabılarının ve yüksek topukların hâkim olduğu bir dünyada, insanın doğal tasarımına geri dönme ihtiyacı hiç olmadığı kadar artmıştır.

Modern ayakkabı endüstrisi ilk bakışta bizim iyiliğimizi düşünüyor gibi görünse de, büyük ayakkabı markalarının temel motivasyonu ürünlerinin fonksiyonu değil, kârdır.

Güzel görünen ayakkabılar daha çok satar.

Zayıf bir temel; ayak bileği, diz, kalça ve bel problemlerine yol açar.

Ayakkabılarınız bu problemlerde büyük rol oynar.

Doktorlar ve podologlar “iyi” bir ayakkabının bol destek ve yastıklama sunması gerektiğini söyler.

Gerçekte ise “destek ve yastıklama”, ayaklarınıza ve vücudunuzun geri kalanına büyük bir haksızlık yapmaktadır.

Basit bir benzetme:

• Ayakkabılar, ayaklarınızı alçıya almak gibidir.
• Bacağınızı kırdığınızda alçıya alınır.
• Alçı, kasların çalışmasını engeller.

Kullanılmayan kaslar zamanla zayıflar. Ayak kasları devre dışı kaldığında, vücudun temeli ciddi şekilde zarar görür.

Temel bozulduğunda, vücudun geri kalanı da bundan etkilenir.

Modern Ayakkabıların Sorunlu Özellikleri

Günümüz ayakkabılarının çoğunda, doğal ayağın fonksiyonunu bozan bazı özellikler bulunur:

• Sertlik
• Gereksiz ark desteği
• Dar burun yapısı
• Topuk yüksekliği (topuk–ön ayak farkı)

Bu özellikler, doğal olarak esnek, güçlü ve geniş ayak yapımıza zarar verir.

Firmalar, kendi ürünlerinin yarattığı probleme yine kendi ürünleriyle “çözüm” sunar. Bu, bitmeyen bir kâr döngüsüdür.

Sertlik: Ayak ve ayak bileğinin eklem hareketini engeller.

Ark desteği: Ayak arkı kas katmanlarından oluşur. Ark desteği tüm işi üstlendiğinde, kasların güçlenmesine gerek kalmaz.

Dar burun: Doğal ayakta parmaklar en geniş bölgedir. Dengeyi artırmak için yayılmaları gerekir. Geniş taban, dar tabana göre daha stabildir.

Topuk yüksekliği: Diz önüne binen yükü artırır ve baldır kaslarını kısaltarak ayak bileği hareketliliğini azaltır.

Problemi Düzeltmek: Geçiş Süreci

Vücut bir adaptasyon makinesidir. Tekrarlanan alışkanlıklara çok iyi uyum sağlar; bu alışkanlıklar olumlu ya da olumsuz sonuçlar doğurur.

Her gün kısıtlayıcı ayakkabılar giymek ayakların zayıflamasına, bunyonlara ve plantar fasiite yol açar. Ancak ayakları güçlendiren alışkanlıklar edinirsek, vücut olumlu yönde adapte olur.

Geçiş İçin Araçlar

En kolay ve ucuz yol: Daha sık yalınayak olmak. Çim, toprak ve kum gibi doğal yüzeyler en iyisidir. Buna “topraklanma” denir. Minimalist veya yalınayak tarzı ayakkabılar tercih edilmelidir.

Bu ayakkabılar parmakların yayılmasına, kasların aktive olmasına ve zemin geri bildiriminin alınmasına izin verir.

Ayaklar ikinci ellerimizdir.

Egzersizler

Geçiş sürecinde amaç, modern ayakkabılarla kopan kas bağlantılarını yeniden kurmaktır.